Кез келген халықтың болашағы оның өткеніне деген көзқарасынан көрінеді. Тарихын білетін, ата-бабасының жүріп өткен жолын бағалайтын қоғам ғана өзінің ертеңін сенімді қалыптастыра алады.
Қазақстан үшін тарихи мұраны сақтау – өткенді еске алу ғана емес. Бұл – ұлттық сананы қалыптастырудың маңызды бөлігі. Еліміздің әр өңірінде тарихтан сыр шертетін орындар, көне ескерткіштер, тарихи тұлғаларға қатысты жәдігерлер бар. Олардың әрқайсысы – ұрпаққа қалдырылған аманат.
Өкінішке қарай, кейде біз тарихи құндылықтарды тек мерекелік даталар кезінде ғана еске аламыз. Ал тарихи жады күнделікті қоғамдық мәдениеттің бір бөлігіне айналуы керек.
Жастардың туған жерінің тарихын білуі осы тұрғыдан аса маңызды. Өз ауылының, қаласының немесе өңірінің тарихын зерттеген жас ел тарихын да басқаша қабылдайды. Себебі үлкен тарих жергілікті жердегі шағын оқиғалардан, қарапайым адамдардың тағдырынан құралады.
Тарихи мұраны сақтау тек музейлер мен архивтердің міндеті емес. Ескерткішке ұқыпты қарау, тарихи орындарды бүлдірмеу, ата-баба туралы деректерді жинақтау, отбасылық шежірені сақтау – мұның бәрі ұлттық жадыны нығайтады.
Бүгін біз білмей кеткен бір дерек ертең мүлдем жоғалуы мүмкін. Сондықтан өткеннің әрбір ізін сақтау – келешек ұрпақ алдындағы жауапкершілік.
Ұлттық сана ұранмен емес, тарихты танудан, туған жерді құрметтеуден және атадан қалған мұраға жауапкершілікпен қараудан қалыптасады.
Г.СӘДУАҚАС
